អភិញ្ញេយ្យទិភេទ

បទានុក្រមធម្មបទ

មានមានធម៌គឺបុគ្គលគប្បីដឹងច្បាស់ជាដើម ជាប្រភេទ, ផ្សេងដោយធម៌មានធម៌គឺបុគ្គលគប្បីដឹងដោយប្រាជ្ញាដ៏ក្រៃលែងជាដើម; វិ. អភិជានិតព្វោតិ>អភិញ្ញេយ្យោ, អភិញ្ញេយ្យោ អាទិ យស្ស សោ>អភិញ្ញេយ្យាទិ, អភិញ្ញេយ្យាទិ ភេទោ យស្ស សោ>អភិញ្ញេយ្យាទិភេទោ ។