អភិញ្ញោ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អ្នកឆ្លៀតឆ្លាស, អ្នកស្ទាត់, ជំនាញ, មានថ្វីដៃ (ដូច កុសល) ។