អភិនីហារ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អភិនីហារ, ធម៌ជាគ្រឿងនាំចេញដើម្បីគុណដ៏ក្រៃលែង (សេចក្តីកសាង) ។ សម្បន្ន គុ. អ្នកដល់ព្រមហើយដោយអភិនីហារ, អ្នកមានអភិនីហារដល់ព្រមហើយ ។

អភិនិហារ, ធម៌ជាគ្រឿងនាំចេញដើម្បីគុណដ៏ក្រៃលែង (សេចក្តីកសាង) ។

អភិនីហារយតេ អភិនីហារោ, អភិ នី- ហរ ហរណេ, ណោ.