អភិមង្គលសម្មត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គឺ...ដឹងដោយល្អហើយថាជាមង្គលក្រៃពេក, សន្មតហើយថាជាមង្គលដ៏ក្រៃលែង (សម្មត<សំ+មន+ត) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គឺ...ដឹងដោយល្អហើយថាជាមង្គលក្រៃពេក, -សន្មតហើយថាជាមង្គលដ៏ក្រៃលែង (សម្មត<សំ+មន+ត) ។
គឺ...ដឹងដោយល្អហើយថាជាមង្គលក្រៃពេក, សន្មតហើយថាជាមង្គលដ៏ក្រៃលែង (សម្មត<សំ+មន+ត) ។
គឺ...ដឹងដោយល្អហើយថាជាមង្គលក្រៃពេក, -សន្មតហើយថាជាមង្គលដ៏ក្រៃលែង (សម្មត<សំ+មន+ត) ។