អភិមាន

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

បញ្ញា, សេចក្ដីភ្លើតភ្លើនព្រោះហេតុមានទ្រព្យជាដើម (ដូច ធនាទិទប្ប) ។ បុំ. អតិមានៈមានៈដ៏ក្រៃលែង (ដូច អហំការ) ។

អភិ វិសេសតោ មានេតីតិ អភិមានោ អហំការោ, អភិបុព្វ - មាន បូជាយំ, អ. អត្តានំ អភិមញ្ញតិ ឯតេនាតិ អភិមានោ គព្វោ, អភិបុព្វ - មន ញាណេ, ណោ.