អម្ពិល
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
វត្ថុជាគ្រឿងធ្វើនូវសំឡេងនៃជន (ជូរ, រសជូរ, មានរសជូរ); វិ. អម្ពិន្តិ សទ្ទំ ករោន្តិ ឯតេនាតិ>អម្ពិលំ ។ -ភាជន នបុំ. ភាជនៈសម្រាប់ដាក់នូវវត្ថុជូរ ។ រសជូរ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
វត្ថុជាគ្រឿងធ្វើនូវសំឡេងនៃជន (ជូរ, រសជូរ, មារសជូរ); វិ. អម្ពន្តិ សទ្ទំ ករោន្តិ ឯតេនាតិ>អម្ពិលំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អម្ពន្តិ ឯតេនាតិ អម្ពិលំ រសវិសេសោ, អម្ព សទ្ទេ, អរោ, អស្សិ, រស្ស លោ, ឥលប្បច្ចយោ វា. ជនា អម្ពន្តិ សទ្ទំ ករោន្តិ អនេនាតិ អម្ពិលោ ទន្តសឋោ, អម្ព សទ្ទេ, ឥលោ.