អម្ភោ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
នែអ្នកដ៏ចម្រើនទេ., វ៉ឺយ (ប្រើបានទាំងពីរវចនៈចំពោះតែខាងបុរស) ។ អវ្ហានត្ថវាចកនិបាត ប្រាប់អត្ថគឺហៅរកប្រែថា ម្នាលអ្នកដ៏ចំរើន, ភោ, អរេ, ហម្ភោ, រេ, ជេ, អង្គ, អាវុសោ, ហេ, ហរេ ក៏ជាអវ្ហានត្ថវាចកដែរ ។ បុំ. ថ្ម (ដូច បាសាណ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
នៃអ្នកដ៏ចំរើន, វ៉ឺយ (ប្រើបានទាំងពីរវចនៈចំពោះតែខាងបុរស) ។