អរញ្ញ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទីដែលជនតែងនៅ (ព្រៃ); វិ. អរិយតេ គម្យតេតិ>អរញ្ញំ ។ -គត គុ. ទៅហើយកាន់ព្រៃ, ទៅហើយក្នុងព្រៃ, នៅក្នុងព្រៃ ។ -គមនវេលា ឥ. វេលាជាទីទៅកាន់ព្រៃ ។ -វាស បុំ. កិ. នៅក្នុងព្រៃ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ទីដែលជនតែងទៅ (ព្រៃ); វិ. អរិយតេ គម្យតេតិ>អរញ្ញំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ជនា អរន្តិ គច្ឆន្តិ ឯត្ថាតិ អរញ្ញំ ទាយោ, អរ គតិយំ, អញ្ញោ. អរិយតេ គច្ឆិយតេតិ អរញ្ញំ, អរ គតិម្ហិ, យទាទិនា ញោ, ទ្វិត្តំ, មោគ្គល្លានេ បន ‘អរហាញ្ញោ ហាស្ស ហិរ៑ ចាតិ សុត្តេន អញ្ញោ. នត្ថិ រាជា ឯត្ថាតិ អរញ្ញំ អដវិ, នបុព្វ - រាជ ទិត្តិម្ហិ, អ, ជស្ស ញោ, រស្សោ. អរញ្ញានីតិបិ បាឋោ, នទាទិ, អន្តោ អានត្តមាបជ្ជតេ. សទ្ទនីតិបទមាលាយំ បន វុត្តំ អរញ្ញានី វុច្ចតិ មហាអរញ្ញំ, គហបតានីតិ បទមិវ ឥនីបច្ចយវសេន សាធេតព្វំ បទ ឥត្ថិលិង្គញ្ច. អរញ្ញានីតិ ហិ អដ្ឋកថាបាឋោបិ ទិស្សតីតិ.