អរញ្ញិក, អរញ្ញក

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អ្នកមានកិ.នៅក្នុងព្រៃជាប្រក្រតី; វិ. អរញ្ញេ វាសោ សីលមស្សាតិ>អរញ្ញកោ, អ្នកមានកិ.នៅក្នុងព្រៃជាវត្ត, វិ. អរញ្ញេ វាសោ វត្តមស្សាតិ>អរញ្ញិកោ ។ អរញ្ញក<អរញ្ញ+ណក, (ចងវិគ្គហៈប្រែផ្សេងពីខាងលើថា «មានក្នុងព្រៃ, តាំងនៅក្នុងព្រៃ»ក៏បាន) ។