អរោគ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
មានរោគមិនមាន, មិនមានរោគ, ឥតរោគ; វិ. នត្ថិរោគោ អស្សាតិ>អរោគោ ។ -ករណភាវ បុំ. ភាវៈនៃកិ.ធ្វើឱ្យជាអ្នកមិនមានរោគ ។ -កាល បុំ. កាលនៃ...មានរោគមិនមាន ។ -នត្ត គុ. មានចៅមិនមានរោគ ។ -បុត្ត គុ. មានកូនមិនមានរោគ ។ -ភាវបរម គុ. មានភាវៈនៃបុគ្គលមិនមានរោគយ៉ាងក្រៃលែង ។ -ភាវ បុំ. ភាវៈនៃ...ជាអ្នកមិនមានរោគ (ភាវៈនៃ...មិនសាបសូន្យ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
មានរោគមិនមាន, មិនមានរោគ, ឥតរោគ; វិ. នត្ថិ រោគោ អស្សាតិ>អរោគោ ។