អលង្ការ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កិ.ធ្វើប្រដាប់, (គ្រឿងអលង្ការ ឬ គ្រឿងប្រដាប់ ដូច បិលន្ធន); វិ. អលំ វិភូសណំ ករយតេតិ>អលង្ករណំ, អលង្ករណំ>អលង្ការោ ។ -ភណ្ឌ នបុំ. ភណ្ឌៈគឺគ្រឿងអលង្ការ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កិ.ធ្វើប្រដាប់ (គ្រឿងអលង្ការ); វិ. អលំ វិភូសណំ ករយតេតិ>អលង្ករណំ, អលង្ករណំ>អលង្ករោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អលំ វិភូសនំ ករីយតេ អនេន អលតិ វា អលំ ភូសនំ ករោតិ ឯតេនាតិ អលង្ការោ វិភូសនំ, អលំសទ្ទូបបទ - ករធាតុ, ណោ. អលស្ស វិភូសនស្ស ករណំ អលង្ការោ. អលង្ករោន្តិ អត្តភាវំ អនេនាតិ អលង្ការោ, អាភរណំ កេយូរាទិ. អលង្ករោន្តិ ពន្ធសរីរំ អនេនាតិ អលង្ការោ, សុពោធាលង្ការសត្ថំ. អលំសទ្ទូបបទ - ករ ករណេ, ណោ. សទ្ទនីតិធាតុមាលាយំ វុត្តំ សាលង្កាននយោគេបិ, សាលង្កាននវជ្ជិតាតិ ឥមិស្សញ្ហិ កវីនំ កព្វរចនាយំ អលង្កសទ្ទោ ភូសនវិសេសំ វទតិ, កេចិ បនេត្ថ អល ភូសនបរិយាបនវារណេសូតិ ធាតុំ បឋន្តិ, អលតីតិ ច រូបំ ឥច្ឆន្តិ, មយំ បន អលធាតុស្ស បរិយត្តិនិវារណត្ថវាចកត្តំ ន ឥច្ឆាម បយោគាទស្សនតោ, និបាតភូតោ បន អលំសទ្ទោ បរិយត្តិនិវារណត្ថ- វាចកោ ទិស្សតិ អលមេតំ សព្វំ, អលំ មេ តេន រជ្ជេនាតិអាទីសូតិ.