អលាពុ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
វត្ថុដែលប្រតោង ឬ សំយុងចុះ, ឃ្លោក (ដូច តុម្ពី); វិ. លម្ពតិ អវសំសតីតិ>អលាពុ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
វត្ថុដេលប្រតោងឬសំយុងចុះ (ឃ្លោក); វិ. សម្ពតិ អវសំសតីតិ>អលាពុ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អាលម្ពតិ អវសំសតីតិ អលាពុ អលាពូ លាពុ, អលាវុ វា, អាបុព្វ - លម្ព លពិ អវសំសនេ, ឧ, មលោបោ, ទីឃរស្សា, អថវា អការោ តព្ភាវេ, និរុត្តិទីបនិយំ វុត្តំ តទមិនាទីនីតិ មហាវុត្តិនា សរលោបោ ព្យញ្ជនេតិ. អាលាពុឥតិបិ បាឋោ.