អល៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ភូសនេ អលតិ "ប្រដាប់, តាក់តែង" ភូ. ។ អល៑ ធាតុនេះ កេចិអាចារ្យប្រាថ្នាឲ្យមានអត្ថ៣យ៉ាង៖ ១/ ភូសន "តាក់តែង" ។ ២/ បរិយាបន "ល្មម, គួរ" ។ ៣/ វារណ "ឃាត់ហាម"-ស. ។ ប៉ុន្តែមិនឃើញអត្ថដែលប្រែថា "ល្មម, គួរនិងហាមឃាត់" ទេ, ឃើញតែ អលំ និបាតសព្ទប្រែថា "ល្មម, គួរ, កុំ" អា. អលមេតំ សព្វំ "របស់ទាំងអស់នេះល្មមលះ ឬ គួរលះ" អលំ មេ តេន រជ្ជេន "ខ្ញុំមិនត្រូវការដោយរាជ្យនោះទេ"-ស. ។ -អលង្ការោ បុំ. "អលង្ការ, គ្រឿងអលង្ការ" ។ -អលង្កាតោ កិ. គុ. "ប្រដាប់ហើយ, តាក់តែងហើយ" ។ -អលង្កំ នបុំ. "គ្រឿងប្រដាប់វិសេស" '=ភូសនវិសេសោ' មានក្នុងកាបរបស់កវីនិពន្ធថា សាលង្កាននយោគេបិ សាលង្កាននវជ្ជិតា-ស. ។ -កមលំ នបុំ. "ឈូក, ផ្កាឈូក" ស្អិតស្អាងទឹក (កំ+អល សូចិ) ។ -កមលាសនោ បុំ. "ព្រំ, ចៀមព្រំ" (កមល+អាសន-សូចិ) ។