អល្ល
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ស្រស់, ទទឹក, សើម ។ -កប្បរដ្ឋ នបុំ. ដែនឈ្មោះអល្លកប្បៈ ។ -កប្បរាជ បុំ. ស្តេចឈ្មោះអល្លកប្បៈ ។ -កេស គុ. មានសក់ទទឹក, មានសក់ស្រស់, មានសក់សើម ។ -គោមយ គុ. គោម័យដ៏ស្រស់, ករីសដែលគោធ្វើហើយដ៏ស្រស់, អាចម៍គោស្រស់ ។ -ចីវរ គុ. មានចីវរទទឹក, មានចីវរសើម ។ -មធុ នបុំ. ឃ្មុំដ៏ស្រស់, ទឹកឃ្មុំដ៏ស្រស់ ។ -មំសសរីរ គុ. មានសាច់ដ៏ស្រស់ក្នុងសរីរៈ, មានសាច់ក្នុងសរីរៈដ៏ស្រស់, មានសាច់និងសរីរៈដ៏ស្រស់ ។ -រសមុទិកបានកបីតាវសេស គុ. ជាចំណែកដ៏សេសចុះចាកទឹកគឺបុគ្គលគប្បីផឹកដែលបុគ្គលធ្វើហើយដោយផ្លែចន្ទន៍មានរសដ៏ស្រស់គឺ...ផឹកហើយ ។ -វត្ថ គុ. មានសំពត់ដ៏សើម, មានសំពត់ទទឹក ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ស្រស់, ទទឹក, សើម ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អលតីតិ អល្លោ អាមកំ តិន្តោ ច, អល កេ្លទនេ, លោ, អលតីតិ អល្លំ, អល បរិយត្តិយំ, លោ. អលតិ សមត្ថេតីតិ អល្លំ, អល សមត្ថេ, លោ. អល្លតិ ពន្ធតីតិ អល្លំ, អលិ ពន្ធេ, លោ.