អវ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ជាឧបសគ្គប្រព្រឹត្តទៅក្នុងអត្ថគឺ វិយោគ ប្រាសចេញ ឧ. ឱមុក្កឧបាហនោ ជនមានស្បែកជើងដោះចេញហើយ, អវកោកិលំ វនំ ព្រៃប្រាសចាកសត្វតាវ៉ៅ, ជានន ការដឹង ឧ. អវគតោ ជនត្រាស់ដឹងហើយ, អវគច្ឆតិ ជនតែងត្រាស់ដឹង, អធោ ភាវខាងក្រោម ឧ. អវំសិរោ សត្វមានក្បាលសំយុងចុះ, អវកុជ្ជោ ផ្កាប់ចុះ, ឱក្ខិត្តចក្ខុ ជនមានភ្នែកដាក់ចុះហើយ ។ និច្ឆយ ការចូលចិត្តមាំ ឧ. អវធារណំ ការចាំមាំមួន, មែនពិត, សុទ្ធិ ហ្មត់ចត់, ផូរផង់ ឧ. វោទានំ ផូរផង់, ឦស បន្តិចបន្ទួច, បរិភវ មើលងាយ, ពេបជ្រាយ ឧ. អវជាននំ ការមើលងាយ, អវមញ្ញតិ ជនតែងមើលងាយ, ទេស ប្រទេស, ទី ឧ. ឱកាសោ, ព្យាបន ជ្រួតជ្រាប, សើម, ទទឹក, ហានិ សាបសូន្យ, វចោក្រិយា ការពោល, ថេយ្យ ការលួច ឧ. អវហារោ, ញាណប្បត្ត អ្នកដល់ ឬ បាននូវបញ្ញា ។