អវក្ករបាតិ

បទានុក្រមធម្មបទ

ភាជនៈសម្រាប់ដាក់នូវវត្ថុជាទីធ្វើចុះ, ភាជនៈសម្រាប់ដាក់នូវវត្ថុជារបស់ដែល, ភាជនៈសម្រាប់ផ្ទេរ (អវក្ការ<អវ+ករ+ណ) ។