អវិជ្ជាសង្ខាតសទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរគឺបណ្ឌិតរាប់ព្រមហើយថាអវិជ្ជា, ពោលគឺអវិជ្ជា ។បទានុក្រមធម្មបទគឺបណ្ឌិតរាប់ព្រមហើយថាអវិជ្ជា, ពោលគឺអវិជ្ជា ។