អវីចិ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(ឥ. ឬ នបុំ.) ទីមានសេចក្ដីសុខមិនមាន (នរកឈ្មោះអវីចិ); វិ. នត្ថិ សុខំ វីចិមេត្ថាត្យាវីចិ; (ឈ្មោះរណ្តៅនរកធំមួយក្នុងពួកនរកទាំង៨រណ្តៅ) ។ -បរាយន គុ. មាននរកឈ្មោះអវីចិជាទីប្រព្រឹត្តទៅក្នុងខាងក្នុង ។ -មហានិរយសន្តាប បុំ. កិ.ក្តៅព្រមនៃនរកធំឈ្មោះអវីចិ, កំដៅនៃនរកធំឈ្មោះអវីចិ ។ -មហានិរយ នបុំ. នរកធំឈ្មោះអវីចិ ។ -សន្តាប បុំ. សេចក្ដីក្តៅព្រមនៃនរកឈ្មោះអវីចិ, កំដៅនៃ... ។ -សន្តាប>សំ+តប+ណ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ទីមានសេចក្តីសុខមិនមាន (នរកឈ្មោះអវីចិ); វិ. នត្ថិ សុខំ : វីចិ មេត្ថាត្យាវីថិ; (ឈ្មោះរណ្ដៅនរកធំមួយក្នុងពួកនរកទាំង៨រណ្ដៅ) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
វិវិធេន ចយតិ វឌ្ឍយតីតិ វីចិ, វិបុព្វ - ចិ ចយេ, កត្តរិ ក្វិបច្ចយោ, ឧបសគ្គស្ស ទីឃោ, អគ្គិជាលេហិ ច ទុក្ខេហិ ច សត្តេហិ ច នត្ថិ ឯត្ថ វីចិ អន្តរន្តិ អវីចិ, អគ្គិជាលានិ វា ទុក្ខវេទនានំ វា សត្តានំ វា នត្ថិ វីចិ អន្តរមេត្ថាតិ វា អវីចិ, អវិចិ វា, ន វិ- ចិ ចយេ, ក្វិបច្ចយោ. នត្ថិ វីចិ សុខំ ឯត្ថាតិ អវីចិ. នត្ថិ សុខស្ស វីចិ សេសោបិ អត្រាតិ អវីចិ. អវីចិសទ្ទោ ឥការន្តោ បុមិត្ថិលិង្គោ.