អវេកល្លក្ខណ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ខណៈគឺ... (នៃ) ភាវៈនៃបុគ្គលមិនវិកល, ខណៈគឺភាវៈនៃសេចក្ដីមិនខ្វះខាត, ខណៈគឺភាវៈនៃបុគ្គលមានអវយវៈមិនខ្វះខាត (អវេកល្ល<ន+វេកល្ល); វិ. វិកលស្ស ភាវោ>វេកល្លំ, ន ត្ថិវេកល្លំ អស្សាតិ>អវេកល្លោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ខណៈគឺ (នៃ) ភាវៈនៃបុគ្គលមិនវិកល, ខណៈគឺភាវៈនៃសេចក្តីមិនខ្វះខាត, ខណៈគឺភាវៈនៃបុគ្គលមានអវយវៈមិនខ្វះខាត (អវេកល្ល<ន+វេកល្ល); វិ. វិកលស្ស ភាវោ>វេកល្លំ, នត្ថិ វេកល្លំ អស្សាតិ>អវេកល្លោ ។