អសឋ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកមិនអួត, មិនកោង, មិនលលួង; វិ. ន សឋេតីតិ>អសឋោ; គុ. មិនមែនអ្នកអួតអាង, មិនមែនអ្នកបៀតបៀន, អ្នកមិនមានអំនួត, អ្នកមិនអែបអប ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកមិនអួត, មិនកោង, មិនលលួង; វិ. ន សឋេតីតិ>អសឋោ ។ គុ. មិនមែនអ្នកអួតអាង, មិនមែនអ្នកបៀតបៀន, អ្នកមិនអំនួត, អ្នកមិនអែបអប ។