អសទូម្ម

បទានុក្រមធម្មបទ

ធម៌នៃអសប្បុរស, ធម៌នៃបុគ្គលអ្នកមិនស្ងប់ ឬមិនមែនជាធម៌របស់សប្បុរស (អសទ្ធម្ម); វិ. អសតំ ធម្មោ>អសទ្ធម្មោ, សតំ វា ធម្មោ>សទ្ធម្មោ, ន សទ្ធម្មោ>អសទ្ធម្មោ ។