អសទ្ធម្ម
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធម៌នៃអសប្បុរស, ធម៌នៃបុគ្គលអ្នកមិនស្ងប់ ឬ មិនមែនជាធម៌របស់សប្បុរស (អសទ្ធម្មមេថុនធម្ម ដូច គាមធម្ម); វិ. អសតំ ធម្មោ>អសទ្ធម្មោ, សតំ វា ធម្មោ>សទ្ធម្មោ, ន សទ្ធម្មោ>អសទ្ធម្មោ ។ សន្ថវ បុំ. សេចក្ដីរីករាយព្រមដោយអំណាចនៃអសទ្ធម្ម, សេចក្ដីរីករាយព្រមដោយធម៌នៃអសប្បុរស (សន្ថវ<សំ+ថុ+ណ) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អសតំ អសប្បុរិសានំ ធម្មោ អាចារោ អសទ្ធម្មោ, មេថុនំ.