អសនិ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សភាវៈ ឬ ធម្មជាតិដែលទេវតាបាញ់ទៅដើម្បីប្រយោជន៍ដល់ភណ្ឌៈ, រន្ទះផ្លេកបន្ទោរអាវុធរបស់ព្រះឥន្ទ, (ដូច វិជ្ជុ), កែវវជីរ, ពេជ្រ (ដូច វជិរ); វិ. ភណ្ឌត្ថាយ អស្សតេ ខិ បិយតេ ទេវេហីតិ>អសនិ ។ -អគ្គិ បុំ. ភ្លើងគឺរន្ទះ, ភ្លើងនៃរន្ទះ ។ -បាតសទ្ទ បុំ. សំឡេងជាទីធ្លាក់ចុះនៃរន្ទះ, សំឡេងគឺរន្ទះធ្លាក់ចុះហើយ ។ -សទ្ទ បុំ. សំឡេងនៃរន្ទះ, សូរនៃរន្ទះ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សភាវៈ ឬធម្មជាតិដែលទេវតាបាញ់ទៅដើម្បីប្រយោជន៍ភណ្ឌៈ, រន្ទះ (អាវុធរបស់ព្រះឥន្ទ); វិ. ភណ្ឌត្ថាយ អស្សតេ ខំបិយតេ ទេវេហីតិ>អសនិ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ភណ្ឌនត្ថាយ អសិយតេ ខិបិយតេ ទេវេហីតិ អសនិ កុលិសំ, អសនី អសុនី វា, អសុ ខេបនេ, វត្តាដាវធមាសេហ្យនីតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន អនិ. អស្សតេ ភុជ្ជតេ លោកធាតុកមនេន អាយុធេនាតិ អសនិ, អស ភោជនេ, អនិ. អសីយតិ ខិបីយតីតិ អសនា, អសុ ខេបនេ, យុ, ថិយំ អា, សាយេវ អសនិ, បាដិបទិកតោ ឥបច្ចយោ. សព្វវត្ថុមូលច្ឆេជ្ជំ កត្វា អសតិ ខេបេតិ វិនាសេតីតិ អសនិ, អសុ ខេបនេ, អនិ, អសនី អសុនីតិបិ បាឋា, ឦបច្ចយោ, ក្វចាទិត្យាទិនា វា ឥការស្ស ឧត្តរទីឃោ, តេសុ វុទ្ធីតិអាទិនា អការស្ស ឧការត្តំ. អសនិសទ្ទោ ឥការន្តោ បុមិត្ថិលិង្គោ វិជ្ជុវជិរេសុ ទិស្សតិ.