អសព្ភ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
មិនមែនវាចាគឺបុគ្គលគប្បីពោលក្នុងទីប្រជុំ, មិនមែនវាចាជាគ្រឿងពោលនៃជនអ្នករម្ងាប់ (អសប្បុរស, អកុសលធម៌, ធម៌ជាអកុសល) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
មិនមែនវាចាគឺបុគ្គលគប្បីពោលក្នុងទីប្រជុំ, មិនមែនវាចាជាគ្រឿងពោលនៃជនអ្នករម្ងាប់ (អសប្បុរស, អកុសលធម៌, ធម៌ជាអកុសល) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អសព្ភីសុ ភវំ អសព្ភំ អកុសលំ, ណ្យោ, ភយស្ស ភោ, ឥលោបោ. អសព្ភីនំ ឯតាតិ អសព្ភា, ន វា សព្ភីនំ ឯតាតិបិ អសព្ភា, ណ្យបច្ចយវសេន ច បទសិទ្ធិ វេទិតព្វា.