អសម
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
មានបុគ្គលស្មើមិនមាន, មិនមានបុគ្គលស្មើ (មិនស្មើ); វិ. នត្ថិ សមោ ឯតស្សាតិ>អសមោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
មានបុគ្គលស្មើមិនមាន, មិនមានបុគ្គលស្មើ (មិនស្មើ); វិ. នត្ថិ សមោ ឯតស្សាតិ>អសមោ ។
មានបុគ្គលស្មើមិនមាន, មិនមានបុគ្គលស្មើ (មិនស្មើ); វិ. នត្ថិ សមោ ឯតស្សាតិ>អសមោ ។
មានបុគ្គលស្មើមិនមាន, មិនមានបុគ្គលស្មើ (មិនស្មើ); វិ. នត្ថិ សមោ ឯតស្សាតិ>អសមោ ។