អសមុច្ឆិន្ន

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

គឺ...មិនកាត់ឡើងព្រមហើយ, មិនកាត់ផ្តាច់ហើយ, មិនដកឡើងហើយ ។ វដ្តពីជ គុ. មានពូជនៃវដ្តៈមិនកាត់ឡើងព្រមហើយ, មិនផ្តាច់បង់ហើយ ។

បទានុក្រមធម្មបទ

គឺ...មិនកាត់ឡើងព្រមហើយ, -មិនកាត់ផ្ដាច់ហើយ, -មិនដកឡើងហើយ ។