អសំវុត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គឺបុគ្គលមិនសង្រួមហើយ, មិនរវាំងហើយ, មិនបិទហើយ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គឺបុគ្គលមិនសង្រួមហើយ, -មិនរវាំងហើយ, -មិនបិទហើយ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ន សំវុណាតីតិ អសំវុតំ, ន សំ- វុ សំវរណេ, តោ.
គឺបុគ្គលមិនសង្រួមហើយ, មិនរវាំងហើយ, មិនបិទហើយ ។
គឺបុគ្គលមិនសង្រួមហើយ, -មិនរវាំងហើយ, -មិនបិទហើយ ។
ន សំវុណាតីតិ អសំវុតំ, ន សំ- វុ សំវរណេ, តោ.