អស្មិមាន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
មានះប្រព្រឹត្តទៅដោយអាការថាអញមាន, ឬ សេចក្ដីប្រកាន់ថាអញមាន, មានះថាអញមាន (អស្មិមានៈ); វិ. អស្មីតិ អាការេន បវត្តោ មានោ>អស្មិមានោ, អស្មីតិ វា មានោ>អស្មិមានោ ។ -មត្ត គុ. អាការគ្រាន់តែ ឬ ត្រឹមតែអស្មិមានៈ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
មានៈប្រព្រឹត្តទៅដោយអាការថាអញមាន, ឬសេចក្តីប្រកាន់ថាអញមាន, មានៈថាអញមាន (អស្មិមានៈ) ។