អស្សម
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ប្រទេសជាទីរម្ងាប់ទួទៅ ឬ ប្រទេសជាទីញ៉ាំងរាគាទិក្កិលេសឱ្យរម្ងាប់ដោយក្រៃលែង (អាស្រម); អ្នករម្ងាប់នូវក្រោតជាដើមមានព្រហ្មចារីនិងគ្រហស្ថជាដើម, ព្រៃជាទីប្រព្រឹត្តនៅតប (ដូច តបោវន); វិ. អាសមេតិ ឯត្ថាតិ>អស្សមោ, អាភូសោ សមេន្តិ ឯត្ថ រាគាទយោតិ វា>អស្សមោ ។ -បទ នបុំ. ទីជាទីដល់គឺអាស្រម, អាស្រមបទ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ប្រទេសជាទីរម្ងាប់ទួទៅ ឬប្រទេសជាទីញ៉ាំងរាគាទិក្កិលេសឲ្យរម្ងាប់ដោយក្រៃលែង (អាស្រម); វិ. អាសមេន្តិ ឯត្ថាតិ>អស្សមោ, អា ភូសោ សមេន្តិ ឯត្ថ រាគាទយោតិ វា>អស្សមោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អា សមន្តតោ កាយចិត្តបិឡសង្ខាតា បរិស្សយា សមន្តិ ឯត្ថ អស្សាតិ វា អស្សមោ, អាបុព្វ - សមុ បរិសមេ, អ. អាសម្មន្តីតិ អស្សមា, អាបុព្វ - សមុ តបសិ, អបច្ចយោ. អា ភុសោ សមេន្តិ ឯត្ថ រាគាទយោតិ អស្សមោ, អា កោធំ សមេន្តិ ឯត្ថាតិ វា អស្សមោ, អាបុព្វ - សមុ ឧបសមេ, អ. នត្ថិ សមោ បរិសមោ ឯត្ថាតិ អស្សមោ. អា សមន្តតោ សមោតិ អស្សមោ. អាគន្ត្វា សម្មន្តិ តបោ ករោន្តិ ឯត្ថាតិ អស្សមោ, អាបុព្វ - សមុ ឧបសមេ, អ, សំយោគេ បរេ រស្សត្តំ, មុនីនំ ឋានមស្សមោ, តតោ បរំ ព្រហ្ម- ចារីគហដ្ឋវានប្បត្ថភិក្ខូសុ តបោធនេ ច អស្សមោ វត្តតិ.