អស្សមណ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នកមិនរម្ងាប់, អ្នកមិនស្ងប់, អ្នកមិនមែនជាសមណៈ; វិ. សមេតីតិ>សមណោ, ន សមណោ>អស្សមណោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នកមិនរម្ងាប់, អ្នកមិនស្ងប់, អ្នកមិនមែនជាសមណៈ; វិ. សមេតីតិ>សមណោ, ន សមណោ>អស្សមណោ ។
អ្នកមិនរម្ងាប់, អ្នកមិនស្ងប់, អ្នកមិនមែនជាសមណៈ; វិ. សមេតីតិ>សមណោ, ន សមណោ>អស្សមណោ ។
អ្នកមិនរម្ងាប់, អ្នកមិនស្ងប់, អ្នកមិនមែនជាសមណៈ; វិ. សមេតីតិ>សមណោ, ន សមណោ>អស្សមណោ ។