អស្សាសិយមាន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គឺ...កាលឱ្យដកដង្ហើមចេញ, កាលឱ្យត្រេកអរ, កាលលួងលោម, កាលឱ្យធូរចិត្ត ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គឺ...កាលឲ្យដកដង្ហើមចេញ, -កាលឲ្យត្រេកអរ, -កាលលួងលោម, -កាលឲ្យធូរចិត្ត ។
គឺ...កាលឱ្យដកដង្ហើមចេញ, កាលឱ្យត្រេកអរ, កាលលួងលោម, កាលឱ្យធូរចិត្ត ។
គឺ...កាលឲ្យដកដង្ហើមចេញ, -កាលឲ្យត្រេកអរ, -កាលលួងលោម, -កាលឲ្យធូរចិត្ត ។