អាកស្យំ

បទានុក្រមធម្មបទ

ភាវៈនៃបុគ្គលខ្ជិល, ភាវៈនៃសេចក្តីខ្ជិល; វិ. អលសស្ស ភាវោ>អាលស្យំ ។