អាការ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អាការ, កិ.ធ្វើទួទៅ (ដំណើរ, លំនាំ, ទំនង, បែបភាព, ឫកពា); វិ. អាករណំ>អាការា ។ ហេតុ (ដូច ការណ), ទ្រង់ទ្រាយ (ដូច សណ្ឋាន), បែបភាព (ដូច ឥង្គិត), អាការមានកំរើកក្បាលជាដើម (ដូច ឥង្គិតំ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អាការ, កិ. ធ្វើទួទៅ (ដំណើរ, លំនាំ, ទំនង, បែបភាព, ឫកពា); វិ. អាករណំ>អាការោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អាករិយតិ បច្ឆា អភិញ្ញាយតិ ឯតេនាតិ អាការោ. សណ្ឋានាទិ អាករិយតេ ជនេហិ សញ្ញាយតេតិ វា អាការោ, អាបុព្វ - ករធាតុ. អាករណំ អាការោ ឥង្គិតំ, អាបុព្វ - ករ ករណេ, ណោ. សរូបតោ អវុត្តាបិ តស្មិំ តស្មិំ សង្ខេបេ អាកិរីយន្តិ អវិជ្ជា- សង្ខារាទិគ្គហណេហិ បកាសិយន្តីតិ អាការា. អតីតហេតុអាទីនំ បការា ភេទាតិ វា អាការា, អាការសទ្ទោ ចេត្ថ បការត្ថោ. អតីតាទីសុ តត្ថ តត្ថ អាកិរិយន្តីតិ វា អាការា, អាបុព្វ - កិរ បកាសនេ, ណោ, ឥស្ស អាត្តំ. អាករោន្តិ អត្តនោ ផលានិ សមានាការេ ករោន្តីតិ អាការា, ការណានិ. អាការសទ្ទោ ហិ កោដ្ឋាសត្ថោបិ, យថា ទ្វត្តិំសាការាតិ. អាការសទ្ទោ ការណត្ថោបិ, យថា បញ្ចហាការេហីតិអាទ, វុត្តញ្ច អាការោ ការណេ វុត្តោ, សណឋានេ ឥង្គិតេបិ ចាតិ.