អាកាស
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អាកាស (ដូច នភ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ប្រទេសដែលគេភ្ជួរមិនកើត ឬ សភាវៈដែលគេគូសចំណាំមិនបាន (អាកាស); វិ. ន កស្សតិ ន វិលេខិយតីតិ វា>អាកាសោ ។ -អង្គណ នបុំ. លាននៃអាកាស (កណ្តាលនៃអាកាស) ។ -គង្គា ឥ. គង្គាឰដ៏អាកាស ឬ គង្គាដែលហូរមកពីអាកាស; វិ. អាកាសេ អាកាសតោ វា សន្ទមានា គង្គា>អាកាសគង្គា; គង្គា (មេទឹក) ដែលប្រព្រឹត្តទៅក្នុងអាកាស ។ -ដ្ឋកទេវតា ឥ. ទេវតាដែលឋិតនៅឰដ៏អាកាស, ទេវតាអ្នកមានវិមានតាំងនៅក្នុងអាកាស ។ -តល នបុំ. ផ្ទៃនៃអាកាស ។ -វណ្ណនបព្វតវណ្ណនវនវណ្ណន នបុំ. ពាក្យជាគ្រឿងពណ៌នានូវអាកាសនិងពាក្យជាគ្រឿងពណ៌នានូវភ្នំនិងពាក្យជាគ្រឿងពណ៌នានូវព្រៃ ។ -វណ្ណនាទិវស បុំ. អំណាចនៃពាក្យមានពាក្យជាគ្រឿងពណ៌នានូវអាកាសជាដើម ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ប្រទេសដែលគេភ្ជួរមិនកើត ឬសភាវៈដែលគេគូសចំណាំមិនបាន (អាកាស); វិ. ន កស្សតិ ន វិលេខិយតីតិ វា>អាកាសោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
ន កស្សតិ ន វិលេខិយតីតិ អកាសោ នភំ, នបុព្វ - កស វិលេខនេ, ណោ, អកាសោ ឯវ អាកាសោ, សកត្ថេ ណោ, តេសុ វុទ្ធីតិអាទិនា អាទិទីឃោ. អា ភុសំ កាសន្តេ ទិប្បន្តេ បទត្ថា ឯតេនាតិ អាកាសោ អម្ពរំ, អាបុព្វ - កាស ទិត្តិយំ, អ. អា សមន្តតោ កាសតិ ទិព្វតីតិ អាកាសោ វេហាសោ, អាបុព្វ - កាសធាតុ, អ ណោ វា. អា ភុសោ កាសន្តេ ទិព្វន្តេ ឯតេនាតិ អាកាសោ ខំ, កាសធាតុ, អ. អាកាសសទ្ទោ បុន្នបុំសកលិង្គោ ហោតិ.