អាគម
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ការមក (ដូច អាគមន) ។ និកាយមានទីឃនិកាយជាដើម ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កិ.មក; វិ. អាគមនំ>អាគមោ; និកាយជាទីមក, និកាយជាគ្រឿងមក ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កិ.មក; វិ. អាគមនំ>អាគមោ ។ និកាយជាទីមក, និកាយជាគ្រឿងមក ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អាគមនំ អាគមោ, អាបុព្វ - គមុធាតុ, អ. អាគច្ឆតីតិ អាគមោ, អសន្តុប្បត្តិ, អាបុព្វ - គមុ គតិយំ, អ. អាគច្ឆតិ បវត្តតិ ផលំ ឯតេនាតិ អាគមោ, ហេតុ, សោ ច កុសលាកុសលកម្មមេវ. អាគមីយន្តិ ឯត្ថ ឯតេន វា អត្ថាតិ អាគមោ បរិយត្តិ, ឧបចារតោ ពុទ្ធវចនស្ស បរិយាបុណនំ, អាបុព្វ - គមុ គមនេ, អ.