អាគមាធិគមសម្បន្ន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ដល់ព្រមហើយដោយនិកាយជាទីមកនិងគុណវិសេសជាគ្រឿងត្រាស់ដឹង (អាគម<អា+គម+អ; វិ. អាគច្ឆតិ ឯត្ថាតិ>អាគមោ (និកាយោ); អធិគម<អធិ+គម+អ; វិ. អធិគច្ឆតិ ឯតេនាតិ>អធិគមោ (គុណវិសេសោ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ដល់ព្រមហើយដោយនិកាយជាទីមកនឹងគុណវិសេសជាគ្រឿងត្រាស់ដឹង (អាគម<អា+គម+អ) វិ. អាគច្ឆតិ ឯត្ថាតិ>អាគមោ (និកាយោ); (អធិគម<អធិ+គម+អ) វិ. អធិគច្ឆតិ ឯតេនាតិ>អធិគមោ (គុណវិសេសោ) ។