អាជីវ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធម៌ជាទីអាស្រ័យរស់នៅ, ធម៌ជាគ្រឿងអាស្រ័យរស់នៅ (អាជីវបារិសុទ្ធសីល); ការចិញ្ចឹមជីវិត (ដូច វត្តន); វិ. អាជីវន្តិ ឯត្ថ វា ឯតេនាតិ>អាជីវោ ។ កិ. អាស្រ័យរស់នៅ, កិ.រស់នៅ, កិ.ចិញ្ចឹមជីវិត; វិ. អាជីវនំ>អាជីវោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម៌ជាទីអាស្រ័យរស់នៅ, ធម៌ជាគ្រឿងអាស្រ័យរស់នៅ (អាជីវបារិសុទ្ធសីល); វិ. អាជីវន្តិ ឯត្ថ វា ឯតេនាតិ>អាជីវោ ។ កិ.អាស្រ័យរស់នៅ, កិ.រស់នៅ, កិ.ចិញ្ចឹមជីវិត; វិ. អាជីវនំ>អាជីវោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អាជីវនំ អាជីវោ ជវនំ, អាបុព្វ - ជីវ បាណធារណេ, ភាវេ អ. អាគម្ម ជីវន្តិ ឯតេនាតិ អាជីវោ វុត្តិ, វិសុទ្ធិមគ្គេ ឯតំ អាគម្ម ជីវន្តីតិ អាជីវោតិ វចនត្ថោ កតោ, អាជីវន្តិ ជីវិតំ កប្បេន្តិ ឯតេនាតិ អាជីវោ, បច្ចយបរិយេសនវាយាមោ, អាបុព្វ - ជីវធាតុ, អ.