អាណា

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អាជ្ញា, សេចក្តីបង្គាប់, ពាក្យប្រដៅ (ដូច សាសន) ។

អាជ្ញា, សេចក្តីបង្គាប់ ។

អាណេតិ បញ្ញបេតិ ឯតាយាតិ អាណា, អាណ បញ្ញាបនេ, អ. អាណតិ បេសតិ ឯតាយាតិ អាណា, អាណ បេសនេ, អ. អាណ្យតេតិ អាណា, អាណ បេសនេ, ភាវេ អ.