អាទិច្ច
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ព្រះអាទិត្យ (ដូច សុរិយោ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(សភាវៈ) រុងរឿងក្រៃលែង (ព្រះអាទិត្យ); វិ. អាភូសោ ទិប្បតីតិ>អាទិច្ចោ ។ -បថ បុំ. ផ្លូវជាទីទៅនៃព្រះអាទិត្យ, គន្លងនៃព្រះអាទិត្យ (អាកាស) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(សភាវៈ) រុងរឿងក្រៃលែង (ព្រះអាទិត្យ); វិ. អា ភូសោ ទិប្បតីតិ>អាទិច្ចោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អា ភុសោ ទិព្វតីតិ អាទិច្ចោ, អាបុព្វ - ទិវុ ទិត្តិម្ហិ, អ, វស្ស ចោ, ទ្វិត្តំ. បភាយ នដ្ឋាយ អាទិកម្មិកេហិ ឥច្ចោ ឧបគន្តព្វោតិ អាទិច្ចោ, អាបុព្វ - ឥ គតិយំ, រិច្ចោ, ទាគមោ. អទិតិយា បុត្តោ អាទិច្ចោ, អទិតិ, ណ្យោ, ចសទ្ទេន ឥវណ្ណោតិបិ ឥការលោបោ. ត្យការសំយោគស្ស ចការោ, ទ្វិត្តំ. អា ភុសោ ទិប្បតីតិ អាទិច្ចោ, អាបុព្វ - ទិប ទិត្តិយំ, អ, បស្ស ចាទេសោ, ទ្វិត្តំ.