អាធិបច្ច
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ភាវៈនៃ...ជាអធិបតី, ជាធំ; វិ. បាតិរក្ខតីតិ>បតិ "អ្នករក្សា (ម្ចាស់)" ។ អធិកោ លោកស្ស បតិ>អធិបតិ "អ្នករក្សានូវលោកដ៏ក្រៃលែង, ឬ ម្ចាស់នៃលោកដ៏ក្រៃលែង (អធិបតិ, ជាធំ") ។ អធិបតិស្ស ភាវោ>អាធិបច្ចំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ភាវៈនៃ...ជាអធិបតី, -ជាធំ; អ្នករក្សា (ម្ចាស់)= វិ. បាតិ រក្ខតីតិ>បតិ ។ អ្នករក្សានូវលោកដ៏ក្រៃលែង, ឬម្ចាស់នៃលោកដ៏ក្រៃលែង (អធិបតិ, ជាធំ)= វិ. អធិកោ លោកស្ស បតិ>អធិបតិ វិ. អធិបតិស្ស ភាវោ>អាធិបច្ចំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អធិបតិស្ស ភាវោ អាធិបច្ចំ, ភាវតទ្ធិតេ ណ្យោ.