អាពាធិក

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អ្នកប្រកបដោយអាពាធ, អ្នកមានអាពាធ, អ្នកជំងឺ; វិ. អាពាធេន និយុត្តោ>អាពាធិកោ, អាពាធោ យស្ស អត្ថីតិ>អាពាធិកោ ។ -ភាវ បុំ. ភាវៈនៃ...ជា...មានអាពាធ ។

អ្នកប្រកបដោយអាពាធ, អ្នកមានអាពាធ, អ្នកមានជម្ងឺ; វិ. អាពាធេន និយុត្តោ>អាពាធិកោ, អាពាធោ យស្ស អត្ថីតិ>អាពាធិកោ ។