អាភរណ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
វត្ថុដែលជនប្រដាប់ ឬ តាក់តែង (គ្រឿងអាភរណៈ, គ្រឿងអម្ពរ, អលង្ការជាគ្រឿងញ៉ាំងអវយវៈឱ្យពេញ); វិ. អាភរិយតេតិ>អាភរណំ ។ ត្ថ បុំ. ត្រូវការដល់គ្រឿងអាភរណៈ, ប្រយោជន៍ដល់គ្រឿងអម្ពរ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
វត្ថុដែលជនប្រដាប់ ឬតាក់តែង (គ្រឿងអាភរណៈ, គ្រឿងអម្ពរ, អលង្ការជាគ្រឿងញ៉ាំងអវយវៈឲ្យពេញ); វិ. អាភរិយតេតិ>អាភរណំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អាភរិយតេតិ អាភរណំ វិភូសនំ, អាបុព្វ - ភរ ភរណេ, យុ. អាភរិយតេ តន្តិ អាភរណំ បិលិន្ធនំ, អាបុព្វ - ភរ ភរណេ, កម្មនិ យុ.