អាម
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សម្បដិច្ឆនត្ថវាចកនិបាត ប្រាប់អត្ថគឺការទទួល, ប្រែថា អើ, សាហុ, លហុ, ឱបាយិកំ, បតិរូបំ, សាធុ, ឯវំ ក៏ជាសម្បដិច្ឆនត្ថវាចកដែរ ។ ស័ព្ទសំរាប់ទទួលពាក្យនិយាយថា អើ, បាទ, ករុណា ។ ល ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ស័ព្ទសំរាប់ទទួលពាក្យនិយាយថា អើ, បាទ, ករុណា ។ ល ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អលតិ កេ្លទតីតិ អាមោ, អាមគន្ធោ, អាមកំ វា, អល កេ្លទនេ, ណោ, លស្ស មោ ទីឃោ ច. អាម អហំ តុម្ហាកំ ទាសីតិ ឯវំ ទាសិភាវំ បដិជានាតីតិ អាមា, គេហទាសី. វុត្តញ្ហេតំ ជាតកេសុ យត្ថ ទាសោ អាមជាតោ ឋិតោ ថុល្លានិ គជ្ជតីតិ ច, អាមាយទាសាបិ ភវន្តិ ឯកេតិ ច. អាមសទ្ទោ បន និបាតភូតោ សម្បដិច្ឆនត្ថេ វត្តតិ.