អាមិស
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
របស់ដែលគេចាប់កាន់បាន (អាមិស, នុយ, វត្ថុមានបាយជាដើម (ដូច អន្នាទិ); វិ. អាមិសិយតេ គណ្ហិយតេតិ>អាមិសោ ។ -ចក្ខុក បុំ. អ្នកឃើញនូវអាមិស, អ្នកសំឡឹងនូវអាមិស; វិ. អាមិសំ ចក្ខតិ បស្សតីតិ>អាមិសចក្ខុកោ ។ អ្នកមានអាមិសក្នុងចក្ខុ; វិ. អាមិសោ ចក្ខុម្ហិ យស្ស សោ>អាមិសចក្ខុកោ ។ -ប្បដិសន្ថារ បុំ. វាទៈជាគ្រឿងរៀបរៀងព្រមចំពោះដោយអាមិស, ការទទួលដោយអាមិស, ការទទួលដោយអាមិស, ការប្រស្រ័យដោយអាមិស, ការបដិសន្ថារៈដោយអាមិស (បដិសន្ថារ<បដិ+សំ+ថរ+ណ) ។ សាច់ (ដូច មំស) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
របស់ដែលគេចាប់កាន់បាន (អាមិស, នុយ); វិ. អាមិសិយតេ គណ្ហិយតេតិ>អាមិសោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អាមិយតិ អន្តោ បក្ខិបិយតីតិ អាមិសំ ភិក្ខំ មំសំ ច, អាបុព្វ - មិ បក្ខិបនេ, អាមិថុកុសីតោ សក្ឥតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន សក៑. អាមីយតិ អន្តោ បវេសីយតីតិ អាមិសោ, អាបុព្វ - មិ បវេសនេ, សក៑. អាមោ អាមគន្ធោ ឯតស្ស អត្ថីតិ អាមិសំ, អស្សត្ថ្យត្ថេ ឥសំ. កិលេសេហិ អាមសិតព្វតោ អាមិសំ, អាបុព្វ - មស អាមសនេ, អ, អស្ស ឥត្តំ.