អាយុ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អាយុ, ជីវិតន្ទ្រិយ (ដូច ជីវិត) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធម្មជាតជាគ្រឿងប្រព្រឹត្តទៅនៃសត្វ (អាយុ); វិ. អយន្តិ គច្ឆន្តិ បវត្តន្តិ ឯតេនាតិ>អាយុ ។ ន័យខ្លះ (អាយុ<អា+យុ+អ; វិ. អាយវន្តិ បវត្តន្តិ ឯតេនាតិ>អាយុ) ។ -កប្ប នបុំ. កាលជាទីកំណត់នៃអាយុ, កប្បនៃអាយុ ។ -ក្ខយ បុំ. កិ.អស់ទៅនៃអាយុ ។ -បរិច្ឆេទ បុំ. ការកំណត់នូវអាយុ, កាលជាទីកំណត់នូវអាយុ ។ -បរិយោសាន នបុំ. កាលជាទីបំផុតចុះជុំវិញនៃអាយុ, កាលជាទីបំផុតនៃអាយុ ។ -ប្បមាណ នបុំ. ប្រមាណនៃអាយុ; គុ. មានអាយុជាប្រមាណ ។ -វឌ្ឍនការណ នបុំ. ហេតុនៃសេចក្តីចម្រើនដោយអាយុ, ហេតុជាគ្រឿងចម្រើននៃអាយុ ។ -វឌ្ឍនកុមារវត្ថុ នបុំ. រឿងនៃកុមារឈ្មោះអាយុវឌ្ឍនៈ ។ -វឌ្ឍន នបុំ. សេចក្តីចម្រើននៃអាយុ ឬ ដោយអាយុ, សេចក្តីញ៉ាំងអាយុឱ្យចម្រើន ។ -សង្ខារ បុំ. សង្ខារគឺអាយុ; វិ. អាយុ ឯវ សង្ខារោ>អាយុសង្ខារោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម្មជាតជាគ្រឿងប្រព្រឹត្តិទៅនៃសត្វ (អាយុ); វិ. អយន្តិ គច្ឆន្តិ បវត្តន្តិ ឯតេនាតិ>អាយុ ។ ន័យខ្លះ (អាយុ<អា+យុ+អ) វិ. អាយវន្តិ បវត្តន្តិ ឯតេនាតិ>អាយុ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សត្តា អយន្តិ បតិដ្ឋហន្តិ ឯតេនាតិ អាយុ, អយ បតិដ្ឋានេ, ណុ. សត្តា អាយវន្តិ អទ្ធានំ គច្ឆន្តិ ឯតនាតិ អាយុ, អាបុព្វ - យុ គតិម្ហិ, ក្វិ. អាយវន្តិ តិដ្ឋន្តិ សត្តា ឯតេនាតិ អាយុ, អាបុព្វ - យុ តិដ្ឋនេ, ក្វិ. អរូបធម្មា អាយវន្តិ បវត្តន្តិ យេនាតិ អាយុ, អាបុព្វ - យុ បវត្តនេ, ឧបច្ចយោ. អយន្តិ បវត្តន្តិ សហជាតធម្មា ឯតេនាតិ អាយុ, ឥ ឯ វា បវត្តិយំ, ណុ. អាយតិ បវត្តតីតិ អាយុ, អាយធាតុ, ណុ. អយតិ វឌ្ឍតីតិ អាយុ, អយន្តិ វឌ្ឍន្តិ សត្តា ឯតេនាតិ វា អាយុ, ជីវិតំ, ឥ វឌ្ឍនេ, ណុ. សត្តា អយន្តិ បវត្តន្តិ ឯតេនាតិ អាយុ, អយ បវត្តនេ, ណុ. ឯន្តិ គច្ឆន្តិ បវត្តន្តិ សត្តា ឯតេនាតិ អាយុ, ឥ គតិម្ហិ, ណុ. អាយវន្តិ មិស្សីភវន្តិ សត្តា ឯតេនាតិ អាយុ. អាយវន្តិ អាគច្ឆន្តិ បវត្តន្តិ រូបារូបធម្មា តស្មិំ សតីតិ វា អាយុ, ជីវតិន្ទ្រិយំ. អាបុព្វ - យុ មិស្សគត្យំ, ក្វិ. អាយុសទ្ទោ បន ជីវិតិន្ទ្រិយវាចកោយេវ ហុត្វា បុន្នបុំសកលិង្គោ បុនរាយុ ច មេ លទ្ធោ, ឯវំ ជានាហិ មារិសាតិ, ឯត្តកំយេវ តេ អាយុ, ចវនកាលោ ភវិស្សតីតិ ច ទស្សនតោ.