អាយូហបរិយោសាន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កាលជាទីបំផុតនៃកម្មគឺបុគ្គលគប្បីឱ្យប្រព្រឹត្តទៅ, គឺបុគ្គលគប្បីត្រិះរិះ, គឺបុគ្គលគប្បីប្រមូលមក (អាយូហ<អា+ឩហ+អ+យ-អា. "ប្រព្រឹត្តទៅ, ត្រិះរិះ, ប្រមូលមក"; វិ. អាយូហេតព្វំ បវត្តេតព្វន្តិ>អាយូហំ ។ ន័យខ្លះថា ៈកាលជាទីបំផុតនៃថ្ងៃនៃអាយុ; អាយូហ<អាយុ+អហ "ថ្ងៃនៃអាយុ"; វិ. អាយុស្សអហំ>អាយូហំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កាលជាទីបំផុតនៃកម្មគឺបុគ្គលគប្បីឲ្យប្រព្រឹត្តទៅ, -គឺបុគ្គលគប្បីត្រិះរិះ, -គឺបុគ្គលគប្បីប្រមូលមក ។ (អាយូហ<អា+ឩហ+អ+យ_អា=ប្រព្រឹត្តទៅ, ត្រិះរិះ, ប្រមូលមក); វិ. អាយូហេតព្វំ បវត្តេតព្វន្តិ>អាយូហំ ។ ន័យខ្លះថា៖ កាលជាទីបំផុតនៃថ្ងៃអាយុ អាយូហ<អាយុ+អហ=ថ្ងៃនៃអាយុ; វិ. អាយុស្ស អហំ>អាយូហំ ។