អារម្មណ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធម្មជាតជាទីមកត្រេកអរនៃធម៌គឺចិត្តនិងចេតសិក, ម៉្យាងទៀតធម្មជាតជាទីត្រេកអរដោយក្រៃលែងនៃធម៌គឺចិត្តនិងចេតសិក (បុំ. អារម្មណ៍ (ដូច អាលម្ព), ហេតុ, (ដូច គោចរ); វិ. អាគន្ត្វា អាភូសោ វា ចិត្តចេតសិកា ធម្មា រមន្តិ ឯត្ថាតិ>អារម្មណំ ។ -ករណវស បុំ. អំណាចនៃកិ.ធ្វើឱ្យជាអារម្មណ៍ ។ -ឧបនិជ្ឈាន នបុំ. កិ.ចូលទៅជិតសំឡឹងនូវអារម្មណ៍; វិ. ឧបគន្ត្វា និជ្ឈានំ>ឧបនិជ្ឈានំ, អារម្មណស្ស ឧបនិជ្ឈានំ>អារម្មណុបនិជ្ឈានំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម្មជាតជាទីមកត្រេកអរនៃធម៌គឺចិត្តនឹងចេតសិក, ម្យ៉ាងទៀត ធម្មជាតជាទីត្រេកអរដោយក្រៃលែងនៃធម៌គឺចិត្តនឹងចេតសិក (អារម្មណ៍); វិ. អាគន្ត្វា អា ភូសោ វា ចិត្តចេតសិកា ធម្មា រមន្តិ ឯត្ថាតិ>អារម្មណំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អាគន្ត្វា អា ភុសោ វា ចិត្តចេតសិកា ធម្មា រមន្តិ ឯត្ថាតិ អារម្មណំ, អាបុព្វ - រមុ រមណេ, យុ, មស្ស ទ្វិត្តំ.