អារោគ្យ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ភាវៈនៃបុគ្គលមានរោគមិនមាន; សេចក្ដីសប្បាយ, គ្មានរោគ (ដូច កុសលំ); វិ. នត្ថិ រោគោ ឯតស្សាតិ>អារោគោ, តស្ស ភាវោ>អារោគ្យំ ។ ណ្យបច្ច័យនេះចុះមកជា សកត្ថ ក៏មាន; វិ. រោគស្ស អភាវោ>អារោគ្យំ "កិ.មិនមាននៃរោគ" ។ -បរម គុ. មានភាវៈនៃបុគ្គលមានរោគមិនមានជាយ៉ាងក្រៃលែង; វិ. អារោគ្យំ បរមំ យស្ស សោ>អារោគ្យបរមោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ភាវៈនៃបុគ្គលមានរោគមិនមាន; វិ. នត្ថិ រោគោ ឯតស្សាតិ>អរោគោ តស្ស ភាវោ>អារោគ្យំ ណ្យ_ បច្ច័យនេះចុះមកជា៖ សកត្ថ ក៏មាន=កិ. មិនមាននៃរោគ; វិ. រោគស្ស អភាវោ>អារោគ្យំ ។