អារោហសម្បទាទិ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គុណជាតមានកិ.ដល់ព្រមដោយអវយវៈដ៏ខ្ពស់ជាដើម, ដោយកម្ពស់ជាដើម; វិ. អារូហតីតិ>អារោហោ "អវយវៈដ៏ខ្ពស់" ។ -សម្បជ្ជនំ>សម្បទា "កិ.ដល់ព្រម" ។ -អារោហេន សម្បទា>អារោហសម្បទា "កិ.ដល់ព្រមដោយអវយវៈដ៏ខ្ពស់" ។ -អារោហសម្បទា អាទិ យស្សតំ>អារោហសម្បទាទិ " (គុណជាត) មានកិ.ដល់ព្រមដោយអវយវៈដ៏ខ្ពស់ជាដើម" ។
បទានុក្រមធម្មបទ
គុណជាតមានកិ.ដល់ព្រមដោយអវយវៈដ៏ខ្ពស់ជាដើម, -ដោតកំពស់ជាដើម; វិ. អារូហតីតិ>អារោហោ =អវយវៈដ៏ខ្ពស់ ។ សម្បជ្ជនំ>សម្បទា =កិ.ដល់ព្រម ។ អារោហេន សម្បទា>អារោហសម្បទា =កិ.ដល់ព្រមដោយអវយវៈដ៏ខ្ពស់ ។ អារោហសម្បទា អាទិ យស្ស តំ>អារោហសម្បទានិ =(គុណជាត) មានកិ.ដល់ព្រមដោយអវយវៈដ៏ខ្ពស់ជាដើម ។