អាលសិយ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ភាវៈនៃបុគ្គលខ្ជិល, ភាវៈនៃសេចក្តីខ្ជិល; វិ. អលសស្ស ភាវោ>អាលសិយំ ។ អាភិភូត គុ. គឺភាវៈនៃសេចក្តីខ្ជិលគ្របសង្កត់ហើយ; វិ. អាលសិយេន អភិភូតោ>អាលសិយាភិភូតោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ភាវៈនៃបុគ្គលខ្ជិល, ភាវៈនៃសេចក្តីខ្ជិល; វិ. អលសស្ស ភាវោ>អាលសិយំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អលសស្ស ភាវោ អាលសិយំ, ភាវេ ច ណិយោតិ សទ្ទនីតិសុត្តេន ណិយោ. ឯវំ មទិយំ, ទក្ខិយំ ឥច្ចាទិ.